School of Changemakers ครั้งสุดท้ายผ่านไปไวจนไม่ทันได้โกหก
เย็นวันพฤหัสที่ 10 กุมภาพันธ์ 2554 เราชวนกันมาแลกเปลี่ยนเรื่องราวการทำโปรเจกต์ของแต่ละทีม ว่าได้เรียนรู้อะไรกันบ้าง ระหว่างการทำงานพบปัญหาหรืออุปสรรคใดบ้างและมีวิธีจัดการแก้ไขอย่างไร และพูดคุยเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับพิธีปิดโครงการในวันที่ 16 มีนาคม 2554
สามสาวทีม Infinity แชร์ประสบการณ์การทำโปรเจกต์ว่าเริ่มจากมิ้นต์ที่อยากแบ่งปันความรู้สึกดีๆเวลาอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอย่างสีเขียวสดชื่นของต้นไม้ที่ปลูกที่บ้าน จึงชวนแพรกับจิงมา่ร่วมทีมทำโรเจกต์ด้วย แม้จะไม่ค่อยมั่นใจว่าจะมีเด็กในหอพักสนใจร่วมกิจกรรมไหม แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็ทำเอาสมาชิกในทีมยิ้มกันแก้มปริ เพราะมีคนมาร่วมเวิร์กช็อปทำกระถางต้นไม้จากขวดพลาสติกและรับต้นไม้ไปปลูก ที่ห้อง ประมาณ 80% ของนักศึกษาในหอพัก สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ การทำงานใดๆควรมีการยืดหยุ่นและต้องใช้การสังเกตเพื่อนำข้อเด่นข้อด้อยของกิจกรรมมาปรับให้เข้ากับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
จิง “ไม่เคยคิดว่าสิ่งที่คิดมามันจะเป็นไปได้จริงๆ พอลงมือทำแล้วก็รู้ว่าบางอย่างมันทำได้ บางอย่างมันก็ไม่เวิร์กนะ สิ่งที่ทำไม่ได้ตรงเป๊ะตามแผนงาน เพราะเราคอยปรับให้เหมาะสมจากการสังเกตคนและเก็บข้อมูลจากผลตอบรับ ก็เป็นโอกาสที่ดีที่ได้ลองลงมือทำค่ะ ได้ฝึกทักษะการทำโปรเจกต์ว่าควรทำอะไรก่อนหลัง”
แพร “ตอนแรกไม่รู้จะเริ่มทำยังไง เพราะไม่เคยทำโปรเจกต์ระยะยาวเลย แต่พอได้คุยกันในทีมและเรียนรู้จากเพื่อนๆพี่ๆ ก็เลยลองปรับแผนงานกัน ลองลดสเกลงานลง พอเป็นระดับที่พวกเราพอทำได้ ก็เริ่มรู้สึกสนุกและตื่นเต้นที่จะทำมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเวลามีคนมาถามเรื่องการปลูกต้นไม้กับเรา ก็ยิ่งรู้สึกดี ทำให้รู้ว่า ทุกคนอยากช่วยโลก แต่ไม่รู้จะช่วยยังไง โปรเจกต์เราเหมือนจุดเริ่มต้นที่ชวนให้คนอื่นคิดอยากสานต่อ”
มิ้นต์ “ตอนแรกที่คิดโปรเจกต์นี้เพราะอยากให้คนอื่นๆรู้สึกสดชื่นเวลาเห็นต้นไม้ ดอกไม้ที่ตัวเองดูแลบ้าง แต่สิ่งที่เจอมันน่าประทับใจกว่านั้น ตรงที่เวลาเราได้รับการตอบรับจากคนรอบข้าง อย่างความคิดเห็นที่มีคนมาเขียนให้บนบอร์ด ทั้งที่ยังกลัวอยู่เลยว่าจะไม่มีใครสนใจ เลยรู้สึกมั่นใจขึ้น พอมีแรงใจแล้วก็อยากทำสิ่งดีๆเพื่อคนอื่นๆต่อ ถ้ามีคนมาสอนเรื่องการทำโปรเจกต์ก็คงเรียนแบบผ่านหูแล้วก็ลืม แต่นี่ได้ลองทำเอง มันก็จะจำและรู้ด้วยตัวเองว่าควรทำหรือแก้อะไรบ้าง รู้สึกดีมากที่ได้ทำโปรเจกต์นี้”
จอย ตัวแทนจากทีม Coffee Cycle เล่าว่าแม้จะมีประสบการณ์การทำโปรเจกต์หลายครั้ง แต่ครั้งนี้ทำใ้ห้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ที่สำคัญคือเรื่องคนและเรื่องเวลา เพราะสมาชิกแต่ละคนในทีมมีเวลาว่างไม่ตรงกัน หากมีการจัดการที่ดีกว่านี้จะช่วยลดความเหนื่อยในการทำโปรเจกต์ลงได้มาก แอบกระซิบว่าทางทีมได้จัดเวิร์กช็อปทำสบู่จากกากกาแฟแล้ว และจะจัดอีกครั้งสิ้นเดือนนี้ ใครสนใจรอติดตามข่าวได้เร็วๆนี้
จอย “ตอนแรกคิดแค่อยากหากิจกรรมให้น้องสาวลองทำ แต่พอลงมือทำแล้วพบว่าเหนื่อยมากเพราะสมาชิกทีมมีเวลาว่างไม่ตรงกัน ก็เป็นบทเรียนที่ดีว่าครั้งหน้าต้องจัดสรรคนและเวลาให้ดี แต่ตอนที่ได้ผลตอบรับเวลาจัดกิจกรรมแล้วก็ชื่นใจ และสนุกดี ได้ลองใช้ Facebook ในการประชาสัมพันธ์ด้วย เวลาได้พูดคุยกับพี่ทีมงานและวิทยากรแล้วก็เหมือนได้เปิดโลกดี ได้รู้ว่าโลกยังมีเรื่องดีๆที่น่าสนใจอีกเยอะมาก ส่วนตัวโปรเจกต์ ก็สอนให้เรารู้ว่า เราฝันได้เยอะ แต่เวลาลงมือทำจริง มันไม่ใช่ว่าฝันนั้นมันเป็นไปได้ทุกอย่างอย่างที่เราคิดฝันไว้ ต้องรู้จักเลือกว่าเราจะทำฝันไหนก่อนหรือหลังดี”
สาวเพียว ตัวแทนทีม WMLG ก็มีโปรเจกต์ที่ใกล้สำเร็จแล้วมาอวดเหมือนกัน ทั้งเรื่องการปรับสเกลการทำงานเหลือแค่การร่วมงานกับชมรมสิ่งแวดล้อมขอ งม.มหิดลฯอินเตอร์ การประชาสัมพันธ์ที่มีทั้งการตั้งหุ่นตัวเหี้ย ทำโปสเตอร์และออกคลิปประชาสัมพันธ์ รวมถึงการจัดกิจกรรม One Day Trip ที่ชวนคนตามหาตัวเหี้ยในบริเวณมหาวิทยาลัย ตอนนี้อยู่ในระหว่างการทำแผนที่บอกตำแหน่งตัวเหี้ย โครงการต่อจากนี้อยากลองหาอะไรสนุกๆทำในชุมชนบริเวณบ้านของตัวเองดูบ้าง
เพียว “ตัวเพียวไม่ได้เรียนแล้ว เหมือนเราอยู่ห่างจากพื้นที่ที่เราลงไปทำกิจกรรม เลยต้องพึ่งเด็กในมหาวิทยาลัย ก็คิดว่าถ้ามีโอกาสคราวหน้าจะลองทำโปรเจกต์ที่อยู่ใกล้ๆตัวเรา มีเรื่องน่าปลื้มด้วย เพราะเพื่อนสนิทที่เคยดึงมาช่วยโปรเจกต์ เล่าให้ฟังว่าการทำโปรเจกต์กับเรา ช่วยเปลี่ยนแปลงความคิดในเรื่องสิ่งแวดล้อมของเค้า ตอนนี้เค้าก็เริ่มให้ความสนใจเรื่องสิ่งแวดล้อมมากขึ้น ถึงจะเป็นส่วนเล็กๆแต่ก็รู้สึกดีใจที่เราก็สามารถทำให้คนอื่นเกิดการเปลี่ยนแปลงไปสู่สิ่งดีๆได้”
ปิดท้ายด้วย 2 หนุ่มประจำคลาส วินกับจิ๋วจากทีมผู้สมรู้ร่วมติสที่ทำโปรเจกต์เสร็จแล้ว บอกว่าได้เรียนรู้เรื่องการติดต่อและประสานงานกับคนในหน่วยงาน ซึ่งถือเป็นสิ่งที่ไม่เคยคิดอยากทำแต่เมื่อเป็นสิ่งจำเป็นและเพือให้งานผ่าน ไปได้ด้วยดี จึงตัดสินใจเดินหน้าลุยติดต่อเจ้าหน้าที่และผู้ที่เกี่ยวข้องด้านต่างๆ ต้องรอ ต้องอดทน ต้องคอยติดตาม จนสุดท้ายได้พื้นที่สำหรับการทำกิจกรรม เมื่อถึงวันจัดกิจกรรม ก็ยังพบปัญหากลัวไม่มีใครมาเข้าร่วม เนื่องจากชนกับวันจัดกิจกรรมของทางมหาวิทยาลัย บวกกับความด้อยประสบการณ์ของการประชาสัมพันธ์ แต่อาศัยการชักชวนเพื่อนฝูงแบบปากต่อปากจึงทำให้สามารถดำเนินกิจกรรมผ่านไป ด้วยดี มีผู้ให้ความสนใจและมาช่วยลงมือลงแรงหลายคน
จิ๋ว “ตอนแรกที่คิด โปรเจกต์มันใหญ่และมีรายละเอียดเยอะมาก แต่พอทำแล้วก็ตกลงกันว่าเริ่มทำอย่างใดอย่างหนึ่งก่อนดีกว่า วันจัดกิจกรรมก็ยังแอบกลัว เพราะรู้สึกว่าเราประชาสัมพันธ์กิจกรรมไม่ค่อยดี กลัวไม่มีใครมาเข้าร่วม แต่ดีที่ได้เพื่อนที่ชวนๆกันมาช่วยกัน เลยคิดว่าครั้งหน้าต้องเตรียมแผนการประชาสัมพันธ์มากกว่านี้ การทำโปรเจกต์ทำให้มีโอกาสได้รู้จักเพื่อนใหม่เยอะมาก มีบางคนเห็นหน้ากันทุกคนแต่ไม่เคยได้คุยกันเลย มาได้คุยกันก็ตอนทำกิจกรรมด้วยกัน”
วิน “ต้องสู้กับหลายๆอย่าง ทั้งกับตัวเอง ที่ต้องนั่งนิ่งๆเพื่อถามว่าสิ่งที่ทำใช่สิ่งที่ชอบไหม ถ้าไม่ ต้องกล้าเปลี่ยน กับเพื่อนก็มีแต่คนมองว่าเราแปลกแยก เพราะมีสิ่งอื่นที่เราทำนอกจากการเรียน แม่เองก็ไม่มั่นใจว่าเป็นสิ่งที่เราควรทำ แต่พอทำแล้ว เราได้ประสบการณ์เยอะมาก ได้เจอคนที่มีไอเดียเจ๋งๆ ได้เรียนรู้ทักษะการทำโปรเจกต์ รู้สึกว่าเราโตขึ้น จากเดิมที่เป็นคนไม่่มีอะไร ไม่เคยทำอะไร ไม่เคยคิดอะไรเท่าไร มาตอนนี้เวลาทำอะไรก็จะฉุกคิดเรื่องสิ่งแวดล้อม คือคิดเผื่อคนอื่นโดยอัตโนมัติ และเราไม่กลัวที่จะทำ งานหนักนี่ไม่กลัวนะ กลัวงานไม่สนุก”
เห็นแต่ละทีมเล่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการทำโปรเจกต์แล้วก็ปลื้มใจ คลาสวันนี้เป็นคลาสที่เราได้แชร์เรื่องราวตลอดการทำโปรเจกต์ ชวนกันย้อนเวลาไปตั้งแต่วันแรกที่เรายังไม่รู้จักกัน เรื่อยมาจนได้ร่วมกระโดดลงเรือลำเดียวกัน พูดคุยกันมากขึ้น ชวนกันทำกิจกรรม พากันไปลั้นลาเรียนรู้นอกสถานที่ เจอปัญหา แก้ไขปัญหา และอีกมากมาย ดีใจที่ชีวิตโคจรมาเจอกัน 
.
ใครอยากรู้เรื่องราวโปรเจกต์แบบเต็มๆของเขาและเธอ ตามไปที่ ที่นี่
